Het is crisis. Huizencrisis. Bankencrisis. Klimaatcrisis. Schuldencrisis. Crisis in euroland. Schreeuwende koppen: Bloedbad op de beurs. Angst voor nieuwe recessie. Wie de krant openslaat of afstemt op een willekeurig nieuwsprogramma, zou er bijna moedeloos van worden. Staan de financiële markten weer een paar procent in de min? Het achtuurjournaal opent groots met een plaatje van een sterk neerwaartse beursgrafiek, met een grotere hellingsgraad dan de steilste Alpenpiste. Op dagen dat de AEX een beetje opkrabbelt, verdwijnt de financiële berichtgeving even naar de achtergrond. Goed nieuws is geen nieuws, lijkt de heersende gedachte.
Bij Boom Werving & Selectie raken we een beetje crisismoe. De krant heb ik drie jaar geleden al opgezegd. Een aanrader! Hoe kun je de dag positief beginnen als je voornamelijk financiële ellende, geweldsincidenten en natuurrampen op je ontbijtbord krijgt? Natuurlijk wil ik op de hoogte blijven, maar tegenwoordig doe ik dat vooral online.
Wordt de crisis niet alleen maar erger door er continu aandacht aan te besteden? Deze vraag over een self-fulfilling prophecy werpt zich inderdaad op. Negatieve records worden zonder context uitvergroot en de feiten verliezen het soms van de speculatie. In een analyse van Beurs.nl werd het onlangs treffend verwoord: “Hoewel de patiënt op dit moment nog gezond lijkt, kan het natuurlijk zo zijn dat hij zich een ziekte gaat aanpraten, geholpen door allerlei negatieve berichtgeving in de media en analyses van onheilspellers.”
Vertrouwen is de motor van onze economie en vormt het cement van onze samenleving. Als burgers voortdurend in aanraking komen met negatief nieuws, ontstaat het gevaar dat die negativiteit overslaat. In plaats van kansen te creëren, zien we valkuilen. In plaats van te denken in nieuwe mogelijkheden, houden we ons vast aan schijnzekerheden. Het vertrouwen brokkelt af en het cynisme wint terrein. Als we niet uitkijken, praten we elkaar de put in.
Tijd voor een tegengeluid. En daarmee bedoelen we niet dat we voorstander zijn van kritiekloze feelgood-journalistiek. Natuurlijk moeten we onze kop niet in het zand steken: we leven in economisch roerige tijden. Maar met negativisme is nooit iets bereikt. Nieuws dat inspireert? Het kan. Het journalistiek nieuwsjaarscadeau van One11, dat aandacht besteedt aan moderne helden en bruggenbouwers, was in die zin een verademing en verdient navolging. Een ander voorbeeld: het online magazine van de stichting HappyNews, dat een positieve kijk op het dagelijks nieuws en maatschappelijke ontwikkelingen biedt. En niet te vergreten – op grotere schaal – de kracht van sociale media tijdens de Arabische Lente.
Goed nieuws is overal, maar het krijgt niet de plek die het verdient. Een gezond evenwicht ontbreekt. Problemen en incidenten worden breed uitgemeten, terwijl discussies over mogelijke oplossingsrichtingen onderbelicht blijven. Waar zijn de verhalen over pioniers die – tegen de stroom in – blijven innoveren? Waarom horen we zo weinig over de tweedegeneratie allochtonen die dagelijks hun droom waarmaken als zelfstandig ondernemer of chirurg?
Wat valt jou op aan nieuws over de crisis? Welke benadering zou jij kiezen als je de baas zou zijn van het journaal? Vind je ook dat de berichtgeving in de media te eenzijdig is? Deel je positieve nieuws met anderen!
[/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]